Nuance in het Zwarte Pietdebat

Er stond vandaag op de voorpagina (en pagina T4) een stukje in de Telegraaf over het rapport van de kinderombudsman over Zwarte Piet, geheel in thema voorzien van een kop in chocoladeletters (het eerste deel van het stuk is hier gratis te lezen, voor het tweede deel ben je 15 cent kwijt):

pietHet is leuk om op de voorpagina van de Telegraaf professor genoemd te worden (ik ben ‘slechts’ universitair hoofddocent), maar de inhoud van het stuk is wat minder leuk. De Telegraaf stelt dat de (wetenschappelijke) onderzoeksmethode van de Kinderombudsman Margritte Kalverboer “flut” is en baseert dat op uitspraken van twee personen: een middelbare-schooldocent en mij. Die middelbare-schooldocent komt met anekdotisch bewijs om te zeggen dat het anekdotisch bewijs van Kalverboer niet-wetenschappelijk is…

Mijn bijdrage aan het stuk is het volgende:

piet2Dit heb ik inderdaad gezegd – het is dan ook een prima quote – maar dit is wel een kleine selectie uit een groter verhaal dat ik gehouden heb. En uit dat grote verhaal is absoluut niet de conclusie “Onderzoek Piet is flut” te halen (ook niet de conclusie dat ik het onderzoek goed vond, trouwens.) Ik heb geen fotografisch geheugen, maar weet nog wel wat ik gisteren aan de telefoon tegen de journalist gezegd heb and it goes a little something like this:

‘Ik heb het onderzoek van Margritte Kalverboer niet gelezen, alleen berichten erover in de media, dus ik kan niet beoordelen of de onderzoeksmethode correct was.

[Journalist: er is gebruik gemaakt van 4 groepsgesprekken met 10 kinderen. Wat vindt u daarvan?]

Ik: Dat ligt aan met welk doel het onderzoek gedaan is – en dat weet ik niet. Als het doel is om voorbeelden te vinden van kinderen die problemen ondervinden met Zwarte Piet, is het prima – en ik vermoed dat dat hier het doel was. Als je wilt laten zien dat een of ander verdrag geschonden wordt, heb je in principe genoeg aan n = 1: een enkel geval is al een schending. Of er sprake is van een schending van een verdrag, is een juridische discussie en daar kan ik niet bij helpen.

Is anderzijds het doel om op basis van het onderzoek iets te zeggen over de schaal waarop de Nederlandse jeugd problemen ondervindt met Zwarte Piet, dan is een steekproefgrootte van n = 40 zwaar onvoldoende. Dan heb je gewoon te veel onzekerheid door steekproeffluctuaties.’

In het stuk in de Telegraaf is de nuance die ik in eerste twee alinea’s uit genegeerd, waardoor mijn bijdrage uit z’n verband gerukt is. Jammer. Volgens mij is de Pietendiscussie juist niet gebaat bij gebrek aan nuance. Bij deze dan maar die nuance (ook al zal dit blog minder lezers trekken dan de Telegraaf).

PS: dank aan Onze Taal, want ik weet bij dit soort titels nooit of het een Zwarte Pietdebat, Zwarte-Pietdebat of Zwartepietdebat en welke letters hoofdletters moeten zijn. Geef mij maar wiskunde, daar zit tenminste consistente logica in.

4 thoughts on “Nuance in het Zwarte Pietdebat”

  1. Helemaal gelijk wat mij betreft. Het enige wat je hieruit kan leren is dat je over gevoelige onderwerpen eigenlijk nooit moet praten met de Telegraaf, want die zijn niet uit op nuance, noch op de waarheid, enkel op hún waarheid.

    1. “Is het doel om op basis van het onderzoek iets te zeggen over de schaal waarop de Nederlandse jeugd problemen ondervindt met Zwarte Piet, dan is een steekproefgrootte van n = 40 zwaar onvoldoende.”
      Dat citaat strookt klopt toch prima met de conclusie van het artikel? ‘Steekproefgrootte is zwaar onvoldoende’ is een andere manier om te zeggen: het onderzoek is flut. Voordat iedereen weer in de Telegraaf=ongenuanceerd-kramp schiet.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *